Jak wygląda udział w grupie? 

Ile osób liczy grupa?

Liczba uczestników zależy od rodzaju grupy oraz jej celu terapeutycznego. W Centrum Terapii Grupowej Między Innymi w Warszawie większość grup liczy od 6 do 12 osób.

Taka liczebność pozwala z jednej strony stworzyć różnorodne środowisko do nauki i budowania relacji, a z drugiej daje każdemu uczestnikowi przestrzeń do aktywnego udziału w spotkaniach.

Zbyt mała grupa ogranicza możliwość uczenia się od innych osób, natomiast zbyt duża utrudnia indywidualną pracę i budowanie poczucia bezpieczeństwa. Dlatego liczba uczestników jest zawsze dostosowana do charakteru grupy oraz wieku osób biorących w niej udział.

W niektórych grupach początek programu odbywa się w mniejszym składzie. Zdarza się również, że przez pierwsze tygodnie grupa ma charakter otwarty, co oznacza, że po rozpoczęciu mogą dołączyć jeszcze pojedyncze osoby. Takie rozwiązanie stosujemy wyłącznie wtedy, gdy jest ono zgodne z założeniami programu i nie zakłóca procesu terapeutycznego. Po zamknięciu grupy skład uczestników pozostaje już niezmieniony.

Informację o tym, czy dana grupa ma charakter otwarty czy zamknięty oraz ilu uczestników planujemy przyjąć, zawsze przekazujemy podczas konsultacji kwalifikacyjnej.

Czy wszystko, co powiem, zostaje w grupie? 

Poufność jest jedną z podstawowych zasad terapii grupowej i warunkiem budowania zaufania między uczestnikami.

Już podczas pierwszego spotkania wspólnie ustalamy zasady dotyczące zachowania poufności. Oznacza to, że uczestnicy zobowiązują się nie przekazywać poza grupą informacji dotyczących innych osób ani tego, czym dzielą się podczas spotkań.

Dzięki temu terapia grupowa staje się bezpiecznym miejscem do rozmowy o własnych doświadczeniach, emocjach i trudnościach.

Poufność nie oznacza jednak, że nie możesz rozmawiać o własnych przeżyciach. Możesz opowiadać o tym, czego sam doświadczasz podczas terapii. Prosimy jedynie o nieujawnianie historii i danych innych uczestników.

Czy uczestnicy kontaktują się poza spotkaniami?

To zależy od charakteru grupy.

W klasycznej psychoterapii grupowej często zaleca się ograniczenie kontaktów między uczestnikami poza spotkaniami. W naszym centrum prowadzimy jednak wiele grup o charakterze treningowym i rozwojowym, w których ważnym elementem pracy jest rozwijanie umiejętności budowania relacji oraz przenoszenie ich do codziennego życia.

Dlatego nie zakazujemy kontaktów między uczestnikami poza zajęciami. W wielu grupach uczestnicy tworzą wspólną grupę mailową lub komunikator, wymieniają się informacjami organizacyjnymi, wspierają się w realizacji zadań czy przypominają sobie o ćwiczonych umiejętnościach. Zdarza się również, że jeśli spotkanie nie odbywa się z powodu święta lub przerwy, uczestnicy samodzielnie organizują wspólny spacer czy wyjście na kawę.

Mamy wiele dobrych doświadczeń z takich kontaktów. Dla części osób – szczególnie tych, które od lat zmagają się z samotnością, lękiem społecznym, ADHD czy ASD – grupa terapeutyczna staje się pierwszym miejscem, w którym mogą nawiązać bezpieczne relacje i stopniowo przenosić nowe umiejętności poza gabinet.

Jednocześnie dbamy o to, aby kontakty między uczestnikami wspierały proces terapii. Jeżeli pojawią się nieporozumienia, poczucie wykluczenia, tworzenie podgrup lub konflikty, zachęcamy do omawiania ich podczas spotkań. Takie sytuacje często stają się wartościowym materiałem do pracy terapeutycznej i okazją do ćwiczenia otwartej komunikacji, rozwiązywania konfliktów oraz budowania zdrowych relacji.

Każda grupa ma swoje zasady dotyczące kontaktów poza zajęciami. Są one omawiane na początku pracy i dostosowane do charakteru programu oraz potrzeb uczestników.

Co jeśli opuszczę spotkanie?

Rozumiemy, że każdemu mogą zdarzyć się choroba, wyjazd czy inne nieprzewidziane sytuacje. Jednorazowa nieobecność zwykle nie zakłóca procesu terapii grupowej.

Warto jednak pamiętać, że terapia grupowa opiera się na regularnych spotkaniach i stopniowym budowaniu zaufania między uczestnikami. Każde spotkanie jest częścią większego procesu – uczestnicy uczą się nowych umiejętności, poznają się nawzajem i wspólnie tworzą bezpieczną przestrzeń do pracy.

Regularna obecność ma znaczenie nie tylko dla własnych postępów, ale również dla całej grupy. Gdy ktoś często opuszcza spotkania, pozostali uczestnicy mogą mieć poczucie, że otwierają się przed osobą, której sami dobrze nie poznają lub która nie uczestniczy w pełni we wspólnym procesie. Może to utrudniać budowanie zaufania i poczucia bezpieczeństwa w grupie.

Z tego względu zachęcamy do możliwie regularnego uczestnictwa oraz informowania terapeuty o planowanych nieobecnościach. Dzięki temu grupa wie, czego się spodziewać, a terapeuci mogą odpowiednio zadbać o przebieg procesu terapeutycznego.

Jeżeli z różnych powodów opuszczasz więcej spotkań lub przewidujesz dłuższą przerwę, warto porozmawiać o tym z terapeutą. Wspólnie zastanowimy się, jakie rozwiązanie będzie najlepsze zarówno dla Ciebie, jak i dla całej grupy.